چگونه سپاس گویم مهربانی ولطف تو را که سرشار از عشق ویقین است .

چگونه سپاس گویم تأثیر علم آموزی تو را که چراغ روشن هدایت را بر کلبه ی محقر وجودم فروزان ساخته است .

آری در مقابل این همه عظمت و شکوه تو مرا نه توان سپاس است ونه کلام وصف .

 

                                  تنها پروانه جانم بر گرد شمع وجودت ، عاشقانه چنین می سراید :

معلم کیمیای جسم و جان است

                                               معلم رهنمای گمرهان است....

شـده حک بر فراز قله ی عشق

                                              معلم وارث پیغــــمبران است....





تاریخ: پنج‌شنبه 11 اردیبهشت 1393
ارسال توسط